Мақолаҳои охирин

Бештар Дар Асосӣ  

Shodmon_Yusuf.2

ПАДАРИ ДЕМУКРОСИИ ТОҶИК ДАРГУЗАШТ

Вена, 25 июли 2025

Шодмон Юсуф (Юсупов), бунёдгӯзори Ҳизби Демукросии Тоҷикистон, дунёи фониро падруд гуфт.

Ин шахсияти сиёсӣ ва фарҳангӣ, ки яке аз чеҳраҳои барҷастаи мубориза барои арзишҳои демукросӣ ва адолат дар Тоҷикистон буд, солҳои ахири умрашро дар шаҳри Венаи Утриш сипарӣ намуд.

Шодмон Юсуф 10-августи соли 1949 дар пешина деҳаи Марксизми ноҳияи Коммунистии вилояти Қурғонтеппа, ҳозира деҳаи Лоиқ Шералии ноҳияи Кушониёни вилояти Хатлон таваллуд шуда, факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Саратовро хатм кардааст. Ӯ фаъолияти омӯзгориашро дар донишгоҳи омӯзгории Кӯлобу Душанбе оғоз намуда, сипас дар Академияи илмҳои Тоҷикистон ба кори илмӣ пардохт ва хатмкардаи аспирантураи Донишгоҳи фалсафа буд.

Дар давоми солҳои 1980–1990, ӯ вазифаҳои масъулро дар сохторҳои ҳизбӣ ва илмӣ ба уҳда дошт, аз ҷумла котиби кумитаи ҳизбии Академияи илмҳо. Дар давраи эҳёи сиёсии Тоҷикистон, ӯ яке аз аввалин ташаббускорон ва муассисони Ҳизби Демукросии Тоҷикистон буд ва 10 августи соли 1990 дар анҷумани таъсисии ин ҳизб ба сифати раиси он интихоб шуд.

Нақши ӯ дар рӯйдодҳои солҳои 1991–1992, солҳои буҳрон ва оғози ҷанги шаҳрвандӣ хеле намоён буд. Вай яке аз аъзои Ситоди “Наҷоти Ватан” буд ва саъй мекард, ки роҳи муколама ва созишро миёни тарафҳои муноқиша биёбад.

Соли 1994 ӯ дар ҳайати Кумитаи ҳамоҳангсози Ҳизби Демукросии Тоҷикистон кӯшиши дубора сабтином кардани ҳизбро кард ва соли 1995 дубора ба ҳайси раиси ҳизб интихоб гардид. Аммо дер напоид, ки ҳизби таҳти раҳбарии ӯ ба ду шоха тақсим шуд ва раҳбарии амалии он ба дасти дигарон гузашт.

Бо вуҷуди фишору таъқиб ва хатарҳо, шодравон Шодмон Юсуф ҳеҷ гоҳ аз роҳу боварҳояш дар бораи демукросӣ, муколама ва ҳамзистии осоишта рӯй нагардонд. Соли 2001 дар Утриш, ки дар онҷо ҳамчун паноҳанда зиндагӣ мекард, ҳизби демукросии Тоҷикистонро дубора сабт намуда, ба фаъолияти сиёсӣ идома дод.

Мо даргузашти Шодмон Юсуф, сиёсатмадори озодандеш, донишманд ва собиқ раиси Ҳизби Демукросии Тоҷикистонро сараввал ба хонавода ва пайвандони эшон, сипас ба тамоми ҳамватанон ва дӯстони ӯ изҳори таслият менамоем.

Шодмон Юсуф на танҳо шахсияти сиёсӣ, балки чеҳраи илмӣ ва фарҳангӣ буд, ки умри худро сарфи мубориза барои озодӣ, адолат ва ҳуқуқи инсон кард. Ӯ аз ҷумлаи шахсиятҳое буд, ки дар лаҳзаҳои сахти таърихӣ хомӯш набуд, ба роҳи миёнаравӣ ва муколама даъват мекард ва ҳамеша бо ақлу фаросат меандешид.

Мо бо эҳтиром ва арҷгузорӣ ба ин шахсияти барҷаста, ба наздикони эшон сабри ҷамил ва ба равони поки марҳум раҳмату мағфират мехоҳем.

Ёду номашон ҷовидон ва равонашон шод бод!